دلمون خوش بود که به ما می گفتن ۹ تایی ها !!! همه جا با هم بودیم .

برنامه هامون رو با هم جور می کردیم تا با هم دیگه تو خوشی ها شریک

باشیم .

غممون غم همدیگه بود ...

شیطنت هامون حسابی آتیش به پا می کرد !!! 

(حتما می گین شیطنت های تو !!! قبول شیطنت های من )

حالا تو رو خدا ببین !!!!! آخه بی معرفتا کجایین ؟!

با گذشتن ۷ ماه از فارغ التحصیلی مون هرچند به واسطه تلفن و 

پیامک و گه گاهی سرزدن های کوتاه با هم در ارتباطیم ولی این وبلاگ رو

که اگه من بهش دست نزنم خدا رو شکر هیچ کس یادش هم نمیاد که

 اینجور وبلاگی رو با هم ساختیم !!!!!!

آخه اینم رفاقت تا پای جونه که ما داریم ؟؟؟؟!!!!!!

نه شما بگین این رسمشه ...!!!!

 

* قاصدک مهر *